Er zit een misverstand in het onderscheid tussen praktische en diepgaande coaching, alsof het één het ander uitsluit. Mijn ervaring is dat de praktische ingang juist de kortste route naar het werkelijke onderwerp is.
Beginnen bij de feiten
Een gesprek dat begint met de vraag hoe iets voelt, levert bij ondernemers en directieleden doorgaans weinig op. Niet omdat er niets voelt, maar omdat deze groep gewend is om die vraag te pareren. Een gesprek dat begint bij de cijfers, de agenda en de openstaande beslissingen levert binnen een half uur een concreet beeld op — en vanuit dat beeld komt het onderliggende patroon vrijwel altijd zelf naar boven.
Wie in kaart brengt welke beslissingen hij een half jaar heeft uitgesteld, komt automatisch bij de vraag waarom. Dat is dan geen therapeutische vraag maar een logische, en daardoor wordt hij beantwoord.
Wat er niet gebeurt
Ik werk niet met diagnostische modellen, ik behandel geen ziektebeelden en ik doe geen uitspraken over arbeidsongeschiktheid of belastbaarheid in medische zin. Ik gebruik geen therapeutisch vocabulaire, niet uit principe maar omdat het in gesprekken met deze groep afstand creëert in plaats van dat het helpt.
Ik geef ook geen trajecten van een vast aantal sessies volgens een vast protocol. Wat er nodig is verschilt per situatie, en een protocol dat op iedereen past, past op niemand precies.
Waar mijn geloofwaardigheid vandaan komt
Ik heb geen therapeutische opleiding en ik doe niet alsof dat anders is. Wat ik heb, is jarenlange ervaring als ondernemer en CEO: eindverantwoordelijkheid, personeel, financiering, en de periodes waarin dat te veel werd. Die ervaring maakt dat de situatie van een ondernemer of directielid niet uitgelegd hoeft te worden voordat er inhoudelijk gesproken kan worden, en dat blijkt in de praktijk van aanzienlijke waarde te zijn.
Voor wie een behandelaar zoekt met een therapeutische achtergrond is dat een reden om iemand anders te kiezen, en dat is een terechte overweging. Voor wie een gesprekspartner zoekt die de positie van binnenuit kent, is het precies de reden om wel te komen.
De grens, expliciet
Bij aanhoudende lichamelijke klachten, langdurige slaapproblemen, somberheid of verlies van interesse in alles buiten het werk, hoort een huisarts of bedrijfsarts erbij. Ik verwijs daar actief naar en ik werk daarnaast, niet in de plaats. Wie die grens niet benoemt, doet mensen tekort die iets anders nodig hebben dan coaching.